καταξιωμένη δημοσιογράφος και παρουσιάστρια δελτίου ειδήσεων, Γωγώ Αλεξανδρινού, βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή “Με αγάπη Χριστιάνα” με την Χριστιάνα Αριστοτέλους και μίλησε για την οικογένειά της, την πορεία της στο χώρο της δημοσιογραφίες, τις δεύτερες σκέψεις που έχει για το επαγγελματικό της μέλλον σε λίγα χρόνια, αλλά και για το πρόβλημα υγείας της κόρης της, που την έκανε να ξεπεράσει τα όρια της.
Συγκεκριμένα δήλωσε
Για το δημοσιογραφικό της παρόν και μέλλον: Φροντίζω να περνάω ωραία όπου και να βρίσκομαι. Φτάνω στο όριο κάποτε. Αγαπώ πάρα πολύ την δουλειά μου, αλλά κάποια στιγμή τα βάζεις στη ζυγαριά και σκέφτεσαι το τίμημα. Δεν λείπω πολλές ώρες από το σπίτι μου αλλά χάνω τις ώρες που είναι ποιοτικές για τα παιδιά. Με βασανίζει αυτό, αλλά και πάλι δεν ξέρω αν μπορούσα να κάτω σπίτι.
Αν άφηνα το δελτίο ειδήσεων, δεν θα έκανα κάτι άλλο στην τηλεόραση. Δεν θα έκανα κάτι άλλο, θέλω να περνάω καλά, θα μπορούσα να κάνω κάτι παρεμφερές και εκτός τηλεόρασης. Προβληματίζομαι για το μέλλον γιατί έχω παιδιά. Δεν θα έκανα κάτι “πίσω από τα φώτα” γιατί είναι τα ίδια βάρβαρα τα ωράρια.
Για τις πλαστικές επεμβάσεις: Δεν έχω κάτι στο πρόσωπο μου, δεν έχω κάνει λίφτινγκ, θέλω να γερνάμε ωραία.
Για τον ανταγωνισμό στην τηλεόραση: Θεωρώ θεμιτό να βλέπεις μια θέση και να την διεκδικείς, αρκεί να μην το κάνεις εις βάρος άλλου. Και εγώ πριν 15 χρόνια έβλεπα τους παρουσιαστές στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων και έλεγα “τι ωραία θα ήταν να το έκανα εγώ”.
Για το πρόβλημα υγείας της κόρης της αλλά και της ίδιας: Με προσέγγισαν πάρα πολύ για το πρόβλημα υγείας που μοιράστηκα. Μου έστελναν οι σύζυγοι κάποιων γυναικών που είχαν πρόβλημα. Μοιράστηκα την εμπειρία μου, ακουγόταν τρομακτικό αλλά πρέπει να επιδείξεις ψυχραιμία, εφόσον ενημερωθείς. Σου έρχεται μια κεραμίδα αλλά οφείλεις να είσαι συγκροτημένος και για τους ανθρώπους γύρω σου.
Δεν θέλω να παρεξηγηθώ. Αλλά με έχουν φέρει τα παιδιά μου στα όρια μου και να κλειδωθώ στο μπάνιο και να πω “θεε μου βοήθα”. Φεύγω από τον χώρο όταν με φέρνουν στα όρια μου και μετά ξαναγυρνώ για να διαχειριστώ την κατάσταση. Έχει έρθει φορά να μην μπορέσω να διαχειριστώ μια κατάσταση. Ένιωσα το αίσθημα της απόγνωσης και ήμουν αβοήθητη, ένιωθα απελπισία… Μακάρι να είναι καλά και να ξυπνάνε και πέντε το πρωί. Υγεία να έχουμε.
Υπήρξε κάποια φάση που με την Χριστίνα υπήρχαν κάποιες ενδείξεις και κάποια ευρήματα στο σώμα της. Αλλά μέχρι να δεις τι γινόταν είχε “βγει η ψυχή μου”. Δεν ήταν τίποτα τελικά. Και οι γιατροί οφείλουν να ερευνήσουν και καλά κάνουν. Ήταν για παραπάνω από ένα χρόνο η ανησυχία αυτή. Μου είχε δημιουργηθεί ένα άγχος και μια αβεβαιότητα. Έχασα το φως μου, όταν βρέθηκαν οι πρώτες ενδείξεις. Με ταρακούνησε πάρα πολύ, με διέλυσε ψυχολογικά. Ήταν μεγάλος αγώνας να επανέλθω.