Για τα ζευγάρια που διατηρούν μακροχρόνια σχέση, η σεξουαλική ζωή διαμορφώνεται κυρίως βάσει του τρόπου με τον οποίο αλληλεπιδρούν εκτός κρεβατοκάμαρας.
Στο πλαίσιο μιας νέας μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Journal of Personality and Social Psychology, ερευνητές από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ έβαλαν στο μικροσκόπιο τη δημοφιλή θεωρία ψυχολογίας περί οικειότητας και ερωτικής επιθυμίας (intimacy-desire paradox). Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, όσο πιο άνετα νιώθουν οι δύο σύντροφοι με την πάροδο του χρόνου, τόσο υποχωρεί η ερωτική έλξη μεταξύ τους.
Οι ερευνητές από τη Σχολή Ψυχολογίας Baruch Ivcher και το Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ διαπίστωσαν όμως ότι υπάρχουν εξαιρέσεις. Τα ευρήματά τους υπέδειξαν ότι ορισμένα ζευγάρια καταφέρνουν να αποφύγουν την «παγίδα» της άνεσης και να διατηρήσουν το πάθος στη σχέση τους ακόμη και μετά από πολύ καιρό.
Τα ζευγάρια αυτά δίνουν έμφαση στη φροντίδα του συντρόφου και κάνουν ο ένας τον άλλο να νιώθει ξεχωριστός. Οι ερευνητές περιγράφουν συνολικά τις συμπεριφορές αυτές ως ανταποκρισιμότητα (responsiveness), την οποία θεωρούν υγιή έκφανση της οικειότητας.
Στο πλαίσιο της μελέτης, ζητήθηκε από 100 ζευγάρια να κρατήσουν ημερολόγιο για έξι εβδομάδες. Και οι δύο σύντροφοι έπρεπε να καταγράφουν κατά το διάστημα αυτό τα επίπεδα της σεξουαλικής τους επιθυμίας, καθώς και τα επίπεδα ανταποκρισιμότητας του/της συντρόφου. Κατέγραφαν επίσης πόσο ξεχωριστοί ένιωθαν κάθε δεδομένη ημέρα, αλλά και πόσο ξεχωριστό/η θεωρούσαν τον/τη σύντροφό τους.
Οι απαντήσεις των ζευγαριών έδειξαν ότι ένας σύντροφος που χαρακτηρίζεται από ανταποκρισιμότητα κάνει το έτερόν του ήμισυ να νιώθει ξεχωριστό και θεωρείται και ο ίδιος αξιόλογος ως σύντροφος. Οι παράμετροι αυτές συσχετίστηκαν με υψηλότερα επίπεδα σεξουαλικής επιθυμίας.
«Ένα άτομο που θεωρεί πως ο σύντροφός του χαρακτηρίζεται από ανταποκρισιμότητα πιστεύει ότι χαίρει κατανόησης στη σχέση, ότι οι ανάγκες του γίνονται κατανοητές και ότι λαμβάνει την απαραίτητη υποστήριξη για την επίτευξη των στόχων του» σχολιάζει η ερευνήτρια Gurit E. Birnbaum, συμπληρώνοντας πως η ανταποκρισιμότητα δεν εξασφαλίζεται απλώς με την ευγενική συμπεριφορά προς τον σύντροφο, αφού «ένας σύντροφος που χαρακτηρίζεται από πραγματική ανταποκρισιμότητα κάνει τη σχέση να μοιάζει ξεχωριστή και μοναδική».
Ένας σύντροφος μπορεί, για παράδειγμα, να επιτύχει την ανταποκρισιμότητα αφιερώνοντας χρόνο στη συζήτηση και δίνοντας σημασία στις ανάγκες και τις επιθυμίες του άλλου, αναφέρει η Birnbaum, διευκρινίζοντας πως για ορισμένους η ανταποκρισιμότητα είναι έμφυτη ενώ σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να καλλιεργηθεί. «Ένας σύντροφος που χαρακτηρίζεται από ανταποκρισιμότητα μπορεί να μας κάνει να νιώθουμε πιο ασφαλείς και αυτό με τη σειρά του να επηρεάσει τη δική μας προθυμία και ικανότητα να ανταποκριθούμε στις ανάγκες του».